Taalprof

Taalprof
Sinds 2006







De taalprof beantwoordt al je vragen over grammatica, geeft uitleg en snijdt zelf leuke en interessante grammaticakwesties aan.

Vind jij grammatica maar saai? Denk jij wel eens: wat is het nut van grammatica-onderwijs? Waarom zou je moeten weten wat een naamwoordelijk gezegde is, of een bepaling van gesteldheid? Lees het antwoord bij de Taalprof! Is grammatica niet jouw ding? Surf dan toch eens door het Titelregister en lees eens een logje (of twee). Of klik op Stel je vraag in de linkerkolom. Wil je uitleg over een grammaticale term? Kijk eerst in de FAQ of die term al uitgelegd wordt.

Er staan al meer dan 350 artikeltjes op deze site, vol met uitleg, achtergrond en humor. Bijna 2500 keer stelden mensen een vraag en kregen ze een antwoord. Zelfs de mensen die iets vroegen over spelling, en dat terwijl de taalprof eigenlijk liever geen vragen over spelling beantwoordt. En dat allemaal voor niks, eh, gratis.

Plasterk is een grammabeet

Er zijn heel veel mensen die heel weinig kennis hebben van grammatica. Daarmee bedoel ik niet dat ze incorrect spreken of schrijven (dat valt dan wel weer mee), maar dat ze met een schaamteloze onbekommerdheid de grootst mogelijke onzin beweren over de grammatica van het Nederlands. Als ze daarbij een grammaticale term gebruiken is de kans groot dat die verkeerd gebruikt is, of dat overduidelijk blijkt dat ze geen idee hebben waar hij over gaat.

Nu is het nota bene de minister van onderwijs die blunder op blunder stapelt.

Lees meer/ minder/ printversie

In nrc.next van vandaag schrijft minister Plasterk een gastcolumn over taal (tags: grammatica, hun, minister Plasterk, Nederlands, Nederlandse Taalunie, taal). Plasterk heeft niet heel erg veel op met de grammatica, zo heb ik al eens eerder gesignaleerd. Maar nu maakt hij het nog bonter.

Dat de minister als elke taalgebruiker een mening heeft over wat mooi of lelijk, of zelfs correct of incorrect is, dat zal niemand hem kwalijk nemen. Maar in zijn column wijst hij op de rol van de Taalunie als beheerder van de Nederlandse taal. De Taalunie bepaalt volgens de minister wat correct of incorrect is. Blijkbaar niet alleen wat de spelling betreft, maar ook in grammaticaal opzicht. We moeten dus de taaladviesbank van de Taalunie meer beschouwen als een taalregelbank dan als vrijblijvende adviezen.

Getuigt deze bewering al niet van een genuanceerde visie op de rol van de Taalunie, vanaf dit punt gaat het echt mis. Ik citeer maar even een hele alinea, want het is te veel onzin om er iets uit te pikken:

"Elke paar jaar zijn er weer goedbedoelende taalkundigen die via ‘vereenvoudigingen’ de taal logischer willen maken, en altijd met het argument dat ze daardoor geschikter zou worden voor immigranten en mensen uit lage sociale milieus. En door dat soort strapatsen weet je als Nederlandse taalgebruiker nu niet meer of het pannenkoek of pannekoek is. De taal is niet honderd procent logisch, maar ze is zoals ze is, en ze valt te leren. En naarmate er minder aan veranderd wordt gaat dat beter."

Die "vereenvoudigingen" van "goedbedoelende taalkundigen," dat gaat vast over de taalkundigen die door de minister zelf zijn aangesteld om de spelling aan te passen. Er zijn inderdaad regelmatig voorstellen voor spellingvereenvoudiging, en lang niet altijd van taalkundigen (vaker niet dan wel), maar ik heb nog nooit een taalkundige gehoord die voorstelde om de grammatica te vereenvoudigen. De minister veegt hier gemakshalve spelling en grammatica op een hoop, iets wat veel mensen doen, maar de Taalunie (en taalkundigen) nou juist niet.

En dan krijgen die taalkundigen ook nog eens de schuld van de spellingonzekerheid in de kwestie pannenkoek/pannekoek, terwijl die natuurlijk eerder het gevolg is van een door de minister (via de Taalunie) georganiseerde spellingwijziging. Nou ja, die spellingonzekerheid was er natuurlijk altijd al, maar de onzekerheid is aangewakkerd door de discussie die ontstond naar aanleiding van de wijzigingsvoorstellen. Zo wentelt de minister zijn eigen politieke verantwoordelijkheid handig af op de wetenschappers. Had die spellingverandering dan niet getekend of draai hem terug, zou ik zeggen. Als je net hebt beweerd dat de Taalunie de bevoegde instantie is voor de regels, jammer dan niet over "strapatsen" van onbevoegden, want die hebben dus niets te vertellen.

En wat moet ik met de bewering dat taal makkelijker te leren is als er minder aan verandert? Waarop baseert de minister die stelling? Dat zou betekenen dat elke taal al optimaal leerbaar is. Ik moet de eerste publicatie nog tegenkomen waarin dat gesuggereerd wordt. De minister roept hier maar wat. Het klinkt goed, maar het slaat nergens op.

Het wordt allemaal nog veel erger. De column gaat verder over hun. Ik citeer het maar weer letterlijk: "Mensen die ‘hun’ gebruiken voor de eerste persoon weten ook wel dat ze op school hebben geleerd dat het eigenlijk ‘zij’ is, maar ze negeren dat." Met zo'n opmerking zou de minister de CITO-toets Basisvaardigheden Grammatica vast niet gehaald hebben. De eerste persoon? Hoezo de eerste persoon? De eerste persoon, dat is ik of wij (of desnoods mij of ons). Hun is derde persoon, hoe je het ook gebruikt.

De minister doelt natuurlijk op het gebruik van hun als onderwerp, en hij heeft daarbij vast aan de term eerste naamval gedacht, maar met een slordigheid en minachting voor de grammaticale terminologie die hij met betrekking tot het taalgebruik bekritiseert strooit hij achteloos met de eerste de beste term die er een beetje op lijkt. Merkt toch niemand, ze snappen toch wat ik bedoel?

Het lijkt mij dat een minister die zo de nadruk legt op zorgvuldig en correct taalgebruik ook de grammaticale terminologie serieus zou moeten nemen. Bij herhaling doet hij dat niet. Onze minister van Onderwijs draagt hiermee de boodschap uit dat je wel correct moet spreken, maar dat je dat moet zien te doen zonder het flauwste benul te hebben van de grammatica. Ik vraag me af of "die duizenden leerkrachten die elke dag weer uitleggen wat goed en niet goed Nederlands is" daar zo blij mee zijn.

Lees minder

Taalprof snapt er nog minder van

Eigenlijk moet je altijd alles nakijken. Maar soms is het wel lastig. In de berichtgeving over het oude woord ontvrienden werd het Woordenboek der Nederlandse Taal geciteerd, dat twee betekenissen gaf, met twee citaten geïllustreerd. De taalprof neemt dat allemaal klakkeloos over in zijn analyse eerder vandaag, maar er bleef toch iets in zijn achterhoofd knagen.

Nu weet hij het: het citaat klopt niet.

Lees meer/ minder/ printversie

Altijd alles nakijken. Het gaat om een citaat bij de betekenis "van vrienden berooven." Dat citaat zou volgens het WNT uit een publicatie uit 1657 komen, namelijk Bankket-werk van goede gedagten van Johan de Brune. Daarvan blijkt de tekst helemaal op het internet te staan, maar het citaat is daarin niet terug te vinden. Jammer, maar laten we het WNT het voordeel van de twijfel geven: misschien staat het citaat in een andere uitgave van het werk, of in een ander werk. We hebben geen redenen om aan te nemen dat het verzonnen is.

Hoe luidt het citaat? Wel, het is geen volledige zin (daarom dacht ik het oorspronkelijke werk erbij te nemen). Het WNT geeft dit: Die vermaerde Courtizane Lais placht te roemen …, datze de toehoorders van de grootste filosoof, wist aen te halen, en haren meester t' ontvrienden. Wat staat daar?

Je zou zeggen, op grond van het feit dat het een illustratie is bij de betekenis "van vrienden berooven," dat er staat dat die courtisane haar meester berooft van zijn vrienden. Of zoiets. Maar dat klopt niet met de ontleding. Want haren meester lijkt mij een derde naamval, waarin haar het meervoudige voornaamwoord is dat terugslaat op de toehoorders, en de toehoorders lijkt mij lijdend voorwerp van ontvrienden.

Mijn "hertaling" zou dus zijn: De vermaarde courtisane Lais schepte vaak op dat ze de toehoorders van de grootste filosoof wist te verleiden en aan hun meester te ontvrienden. De constructie waar het hier om gaat is dus dat de courtisane de toehoorders aan hun meester ontvriendt. Het gaat dus om iemand aan iemand ontvrienden. Dat is niet te rijmen met "van vrienden beroven," maar meer "van hun vriendschap met betrekking tot iemand anders ontdoen." Daarmee sluit dit citaat eigenlijk aan bij de tweede betekenis, "tot vijand maken," in het vorige logje door de taalprof al omschreven als "tot niet-vriend maken."

Betekent dat dat die eerste betekenis niet bestaat? Ik denk het niet. Ontvrienden komt namelijk ook al voor in het woordenboek van Kiliaan, uit 1599, en daar is de betekenis meer specifiek "een vriendinnetje van iemand afpakken." Dat is dan wel "van een vriendinnetje beroven," maar dat is een klein verschil met "van vrienden berooven."

Lees minder

Taalprof snapt ook niet alles

Kleine mediahype afgelopen dagen over het woord ontvrienden. Volgens de taaladviesdienst van Onze Taal, zich baserend op een discussie op de internetgroep De Navorsers, een zeventiende-eeuws woord. Staat al in het WNT, met citaten uit de zeventiende eeuw, vandaar.

Dat het woord ook al in het woordenboek van Kiliaan staat (1599) is misschien een flauwe opmerking, maar in het artikeltje gisteravond in de NRC maakt Wouter van Wingerden (van de taaladviesdienst) een grammaticale opmerking. Die is voor de taalprof wel interessant.

Lees meer/ minder/ printversie

Het artikeltje staat ook op NRC Next. Dit is het raadselachtige citaat: "Volgens Van Wingerden werd  het woord vroeger wel wat anders gebruikt dan nu: Tegenwoordig  ben je zelf degene die mensen ontvriendt, vroeger wérd je ontvriend." Dat snap ik niet. In de citaten die in het WNT staan, wordt ontvrienden gewoon gebruikt met een lijdend voorwerp: iemand die haar meester wist te ontvrienden, en mijne vrienden hebt gij mij ontvriend. Dat is toch gewoon iemand ontvrienden, niet? Wat bedoelt Wouter? Dat het woord vroeger passief gebruikt werd? Maar de citaten zijn gewoon actieve zinnen.

Het WNT noemt twee betekenissen: "iemand van vrienden beroven" en "tot vijand maken." In de eerste betekenis betekent Ik ontvriend jou dat ik jou van je vrienden ontdoe. In die betekenis sluit het woord aan op woorden als ontpitten, ontluizen ("van X ontdoen"). Het gaat dan om een afleiding van het zelfstandig naamwoord vriend.

In de tweede betekenis betekent Ik ontvriend jou, dat ik ervoor zorg dat jij geen vriend meer van me bent. Met andere woorden, ik ontneem jou je "vriend-status." In die betekenis sluit het woord aan op woorden als onteigenen, ontheiligen ("niet X maken"). Daar gaat het om een afleiding van het bijvoeglijk naamwoord vriend. Vroeger was vriend namelijk een bijvoeglijk naamwoord (eigenlijk hetzelfde woord als vrijend, en vrijen had vroeger meer een niet-seksuele betekenis). Je kon dus zeggen Ik ben hem vriend, of Ik ben jou vriend (die spelling lees je nu nog wel eens).

In welke betekenis wordt ontvrienden tegenwoordig gebruikt? Ik weet het niet heel zeker, maar ik vind in elk geval voorbeelden van de tweede betekenis (Politici ontvrienden elkaar, of Ik kan niet eens meer bijhouden door hoeveel mensen ik ontvriend ben dit jaar). Misschien dat de eerste betekenis nog wel kan in een zin als Ik moet mijn hyvespagina maar eens ontvrienden, maar daar vind ik geen voorbeelden van.

Dus heel veel anders dan vroeger is het niet, of het zou moeten zijn dat het moderne ontvrienden voornamelijk in de tweede betekenis gebruikt wordt ("tot niet-vriend maken"). Tenminste, als ik het allemaal goed snap.

Lees minder

De laatste plaatsen

Er zijn nog plaatsen vrij in de nascholingscursus Grammaticaal Denken met de Taalprof, die in de zijkolom geadverteerd wordt. Dus ben je docent in het voortgezet onderwijs, en ben je het nieuwe jaar begonnen met het vaste voornemen om nu eindelijk eens je lessen grammatica op een hoger plan te brengen, stap dan snel naar je schooldirectie en doe een claim op het nascholingsbudget. Inschrijvingen worden in volgorde afgewerkt, dus de eerste inschrijvers krijgen voorrang.

De Taalprof wil wel eens iets weten

Na de succesvolle verkiezing van de Taalzuurpruim 2009, en eerdere inventarisaties van wat de lezers het moeilijkste of makkelijkste zinsdeel vinden, wil de taalprof nu wel eens weten wat er tegenwoordig op de scholen (nog) aan zinsontleding wordt gedaan.

Meer specifiek gaat het mij nu om een inventarisatie van de huidige toestand (dus niet invullen wat je vroeger allemaal deed), in het huidige voortgezet onderwijs (dus niet de basisschool, de pabo of de universiteit invullen, ook als dat minder is).

Om het enigszins beheersbaar te houden heb ik een beperkt aantal categorieën gemaakt. Kies de categorie die het dichtst ligt bij wat jij op school doet. Kies bij twijfel de categorie net boven wat je werkelijk doet. Licht het eventueel toe in de reacties op dit logje.

Grammaticale Puzzel week 2

Geen heel erg duidelijke voorkeur bij de eerste Grammaticale Puzzel van 2010: maar 85 stemmen, waarvan nog niet de helft (39) voor de tweede optie, Wij zaten als portier op een zelfgemaakt krukje. De andere helft werd verdeeld over de zin met als versteend (25) en die met als portiers (21). Ook geen duidelijke trend in de motivatie (maar weinig stemmers hadden de behoefte om daarover te speculeren): een lezer zocht het in de "letterlijke betekenis" van als portier (waarbij "de betreffende personen daadwerkelijk portier zijn"), een ander probeerde een motivatie in de verplaatsbaarheid te vinden, en een derde merkte eenvoudigweg op dat portier(s) een zelfstandig naamwoord was en versteend niet.

Allemaal prima natuurlijk, maar ik zou eigenlijk wel eens een discussie willen zien tussen die stemmers die het blijkbaar toch niet zo met elkaar eens zijn. Want het is wel een interessante kwestie. De tegenstelling tussen zin 2 en 3 is de klassieke tegenstelling tussen bepaling van gesteldheid en bijwoordelijke bepaling van vergelijking: bij als portier is er alleen maar een predicatief verband (wij zijn inderdaad "daadwerkelijk portier," of portier geweest), en bij als portiers heb je in elk geval de vergelijkende lezing "alsof we portiers waren," ook al zou ik me kunnen voorstellen dat je daar ook een uitsluitend predicatieve lezing hebt ("toen we portiers waren"). En wat is het bij als versteend? Ik zou zeggen, hoofdzakelijk alleen maar vergelijking.

Het nadenken moet beginnen bij de constatering dat eigenlijk alledrie de gevallen wel iets predicatiefs hebben. In alledrie de zinnen wordt gezegd dat wij portier zijn, of versteend zijn, of althans dat het net is alsof wij portier zijn of versteend zijn. Het is dat extra vergelijkende karakter dat de ontleding als bijwoordelijke bepaling motiveert. Maar de voorbeelden tonen aan hoe dicht die bij een bepaling van gesteldheid ligt.

De opgave voor deze week. Misschien mag ik er nog een keer aan toevoegen dat er geen foute antwoorden zijn, en dat de opgave pas interessant wordt bij een discussie. Zonder discussie is elk antwoord goed, en kan ik alleen maar speculeren over de redenen voor de stemmenverdeling. Dus graag motivatie!

Welke zin hoort in het volgende rijtje niet thuis?
	Ik mag daar niet in.
	Ik stap daar niet in.
	Ik trap daar niet in.
pollcode.com free polls

Splintergroepering Strijdt tegen Spaties

Je kon er een beetje op wachten: na de oprichting van het Platform Signalering Onjuist Spatiegebruik (onlangs nog vrij kansloos maar toch verdienstelijk laatste in de verkiezing Taalzuurpruim 2009) en de publicatie in juni 2009 van een geruchtmakend artikel over spatieterrorisme in het webmagazine De Speld, is de eerste radicale afsplitsing een feit. De splintergroepering noemt zich het Platform Signalering Onnodig Spatiegebruik, wat volgens directeur Wit enerzijds bij afkorting wel tot verwarring aanleiding kan geven, maar anderzijds ook de mogelijkheid biedt om mee te liften op het succes van het moederplatform.

Lees meer/ minder/ printversie

Waarom een afsplitsing? Directeur Wit: "Tja, die jongens van Onjuist Spatiegebruik begonnen goed, en de meeste wantoestanden die zij signaleren daar strijden wij ook tegen, maar ze zijn -zoals zo veel van die taalcritici- in de loop der tijden een beetje te soft geworden." Een doorn in het oog van de nieuwe actiegroep is het feit dat het oude platform in zijn verkiezing van de onjuiste spatie van 2009 het voorbeeld heeft genomineerd van het gemeentevervoerbedrijf Amsterdam dat wijst op de voordelen van de OV-chipkaart boven losgeld. "Dan is het eind zoek natuurlijk. Een weggelaten spatie is geen onjuiste spatie. Een onjuiste spatie kan alleen maar een overbodige spatie zijn."

Het Platform Signalering Onnodig Spatiegebruik komt niet helemaal uit de lucht vallen. Directeur Wit: "Wij baseren ons op een wetenschappelijke publicatie getiteld Het einde van de spatiecultuur. Hieruit blijkt dat de spatie een uitvinding uit de Middeleeuwen is, die zijn beste tijd gehad heeft. Vóór die tijd schreef men helemaal geen spaties. Dat is ook nergens voor nodig, want ga maar na: de spelling is een weergave van de gesproken taal, en we spreken ook geen spaties uit. Dat komt tegenwoordig met digitale technieken weer aan het licht. Als je een stukje menselijke spraak opneemt, zie je nergens een duidelijke spatie."

Is een spatie dan niet handig bij het lezen? "Welnee, het is gewoon aangeleerd. Vóór de Middeleeuwen waren mensen veel slechter in lezen, en toch zette niemand spaties om het makkelijker te maken. Dus het hele idee dat spaties het lezen vergemakkelijkt is onzin." Maar er zijn toch onderzoeken die dat hebben aangetoond? "Ja, met proefpersonen die al kúnnen lezen, en dus geïndoctrineerd zijn met de door spaties gedomineerde, kunstmatig in stand gehouden cultuur. Dat is natuurlijk geen betrouwbaar onderzoek."

De auteur van het genoemde boek Het einde van de spatiecultuur, de van oorsprong Oud-Noorse linguïste Hagunnan Nestas, distantieert zich van de extremistische actiegroep: "De spatiecultuur is natuurlijk wél een gegeven. Wij spellen nu eenmaal met spaties. Maar het is een feit dat je in de laatste jaren tekenen ziet dat er iets afbrokkelt. Zo zie je in Nederland veel spatieonzekerheid, mensen zetten spaties waar ze niet thuishoren. Aan de andere kant zie je in de computerwereld ook weer het weglaten van spaties, zoals in websiteadressen als geenstijl.nl, onzetaal.nl, of maarwatishet.com. Ook de invloed van SMS-taal, waar je soms wel spaties moet weglaten omdat je maar een beperkt aantal tekens hebt, zal hierin een rol hebben gespeeld. Deze trend is wereldwijd. Het kon dus wel eens op termijn afgelopen zijn met de spatie."

Het Platform krijgt onder andere steun van de milieugroepering Platform Onnodig Papier Gebruik, die erop wijst dat wereldwijd voor de miljarden spaties per jaar zes voetbalvelden van het Zuid-Amerikaanse regenwoud gekapt moeten worden. "En voetbal is een leuke sport, maar zo veel voetbalvelden, en ook nog zo dicht bij elkaar, zijn nergens voor nodig."

Het Platform Signalering Onnodig Spatiegebruik pleit overigens niet meteen voor radicale actie: "Onze doelstellingen zijn radicaal: afschaffen van alle spaties. Maar wij zijn realistisch: wij zullen allereerst de onnodige spaties aanpakken. Als mensen daaraan gewend zijn zullen ze wel inzien dat eigenlijk alle spaties onnodig zijn."

Lees minder

Taalprof schaamt zich nergens voor

Het valt misschien niemand op, maar op het taalprofweblog heeft nog nooit reclame gestaan. Dat komt omdat de taalprof de moeite heeft genomen om een betaald weblogabonnement te nemen, alles om zijn lezers niet onnodig te irriteren met een hinderlijke reclamebalk bovenaan het scherm.

Maar zekerheden zijn er om ter discussie te stellen, dus vanaf vandaag toch een reclameboodschap in de rechterbovenhoek. Het is voor een goed doel (het nascholen van grammaticadocenten), dat ook nog eens aansluit bij de missie van het taalprofweblog, dus dat kan de taalprof nog wel aan zijn geweten verantwoorden. En de inschrijving sluit eind januari, dus het is voor een beperkte duur.

De nascholingscursus wordt gegeven door een vakdidacticus van de Radboud universiteit, maar het staat vast dat de taalprof zelf hierin als gastdocent zal optreden. Dat garandeert dus een gouden combinatie van vakdidactische en taalkundige kwaliteit. Dit is nou zo'n activiteit waar het door de minister verstrekte persoonlijke nascholingsbudget voor leraren voor bedoeld is. Grijp je kans, want het aantal deelnemers is beperkt!

Grammaticale Puzzel week 1

De laatste puzzel van 2009 leverde ondanks de vakantie en de late publicatie niet eens zoveel minder stemmers op dan andere: precies 100, waardoor de percentages samenvielen met de absolute aantallen. Mooie spreiding ditmaal: 35 stemmers kozen voor De taalprof biedt u deze nieuwjaarswens aan, 17 voor Deze nieuwjaarswens wordt u aangeboden door de taalprof, en 48 voor U krijgt deze nieuwjaarswens aangeboden door de taalprof.

De bedoeling was om het nadenken over de lijdende vorm te stimuleren. De tweede zin is de klassieke passieve tegenhanger van de eerste, en de tweede is het zogeheten "pseudopassief" (of "semipassief"), dat gevormd wordt met het werkwoord krijgen, en het oorspronkelijke meewerkend voorwerp in onderwerpspositie.

De lezers die de eerste zin kiezen, zullen dat hebben gedaan omdat het de enige actieve zin is, waarin de handelende persoon het onderwerp is. In de andere twee varianten staat de handelende persoon meer op de achtergrond. Sommige lezers die voor de derde zin opteren, merken op dat zin 1 en 2 elkaars tegenhangers zijn en dat daarom 3 het buitenbeentje is. Argumentatie voor de tweede zin is er nauwelijks, of het moet de opmerking zijn dat deze zin het enige echte passief is.

Misschien zijn er meer motieven, maar ze kwamen in de argumentatie niet bovendrijven. In de eerste twee zinnen is u meewerkend voorwerp, bijvoorbeeld, of in zin 1 en 3 is de nieuwjaarswens lijdend voorwerp. In zin 2 en 3 worden hulpwerkwoorden gebruikt. Een lezer merkt nog op de derde zin pleonastisch te vinden. Misschien dat dit oordeel voortkomt uit de lezing waarin aangeboden door de taalprof een bijvoeglijke bepaling bij nieuwjaarswens is (niet zo waarschijnlijk in deze vorm, maar te forceren met een komma).

De nieuwe opgave:

Welke zin hoort in het volgende rijtje niet thuis?
	Wij zaten als versteend op een zelfgemaakt krukje.
	Wij zaten als portier op een zelfgemaakt krukje.
	Wij zaten als portiers op een zelfgemaakt krukje.
pollcode.com free polls

Taalpuristen Taalzuurpruim 2009

Onder matige belangstelling werd gisteravond in zaal De Bierhoeve in Arendonk (B) onder toeziend oog van notaris drs. Fijnvandraat uit Baarle-Nassau de uitslag vastgesteld van de verkiezing van de Taalzuurpruim van het jaar 2009. De titel werd in de wacht gesleept door het weblog taalpuristen.web-log.nl, dat van de bijna 500 uitgebrachte stemmen er 188 verzamelde. Goede tweede werd irritaal.web-log.nl, dat 149 stemmen kreeg. Slechts 59 stemmers kozen voor het organiserende weblog taalprof.web-log.nl, terwijl de overige genomineerden (spatiegebruik, copytijgers en stichtingnederlands) op 34 en 32 stemmen bleven steken.

Geheel naar verwachting overheerste bij de deelnemers de ontevredenheid.

Lees meer/ minder/ printversie

De taalpuristen grepen hun verkiezing zelfs aan om de azijnfles definitief in de wilgen te hangen. "Wij hadden het al een tijdje gehad met dat gezeur, maar nu valt er voor ons helemaal niets meer te halen," zo merkte een van hen mismoedig op. "Zo'n titel is dan wel enigszins een kroon op je werk, maar de taalfouten gaan gewoon door. Daar hebben we maar bitter weinig aan kunnen doen. Op een gegeven moment begonnen we zelfs minder streng te worden om maar het gevoel te krijgen dat we er iets toe deden. Dan is het eind zoek natuurlijk."

Ook runner-up Ben van Balen van irritaal.web-log.nl was not amused: "Dit is heel irritant. Ik denk dat ik mijn irrischaal moet herijken, want ik kom op deze manier boven de 10 uit. Ik was eigenlijk alleen gewend aan winnen, dat klopt, en dat is ook niet alles maar dit doet echt pijn. Het is wel jammer dat bezoekers van boekhandels, slagerijen en supermarkten niet konden meestemmen, dat had me zeker die 40 stemmen opgeleverd die ik nodig had."

De organiserende taalprof beschouwde de resultaten kritisch: "Ik had eigenlijk gedacht een soort anti-verkiezing op te stellen, van de ergste mopperaar op het internet. Maar ik maakte de fout om de mensen te vragen naar hun meest favoriete taalzuurpruim. Dan krijg je natuurlijk gemengde resultaten. Sommige mensen stemmen op degene aan wie ze zich het meest ergeren, en anderen kiezen voor degene die ze het leukst vinden. Daar moet mijn eigen hoge positie uit te verklaren zijn."

Voor de drie verliezers waren de druiven helemaal zuur. Het Platform Onjuist Spatiegebruik wees iedereen tot vervelens toe op een pot zure bommen die op de bar stond, en merkte op dat de tussenruimtes in de pot door de onhandige vorm van de augurken wel erg onnodig waren, en de copytijgers bleven er maar op hameren dat ze aanvankelijk niet eens genomineerd waren. De Stichting Nederlands had slechts één vertegenwoordiger gestuurd, die de officiële verklaring aflegde dat de fans van de stichting sowieso nooit surften naar websites die zich niet tout court distantieerden van elke contaminatie van de native speakers vanuit een lingua franca.

Het bleef nog lang onrustig aan de Belgisch-Nederlandse grens, zeker toen na de bitter lemon ook nog de kruidenbitters op tafel kwamen. In de kleine uurtjes werd zelfs de polonaise ingezet, maar nadat al snel onenigheid ontstond over de te volgen route viel deze uiteen in afzonderlijke personen die met een verbeten trek op het gelaat ieder hun eigen koers volgden.

Lees minder